پایبندی توأمان به گفت و گو و مقاومت
گفتگو با استاد سید هادی خسرو شاهی
فعالیت
های امام موسی صدر در لبنان بخصوص بعد از ورودشان به لبنان، محورهای بسیار
زیادی را شامل می شود. از اقدامات سیاسی – اقتصادی گرفته تا فعالیت های
دینی. در حقیقت ایشان تمامی ویژگی های یک احیاگر دینی را به معنای واقعی
کلمه دارا هستند. درصدد برآمدیم تا گوشه ای از این ابعاد را به نحو احسن
در گفت و گو با حجت الاسلام و المسلمین سید هادی خسروشاهی مورد کنکاش قرار
دهیم.روزنامه حیات نو /26 شهریور 1388
پرسش: با توجه به سيره سياسى امام موسى صدر مىتوان «اصل گفت و گو» را رديابى
كرد. جمع «گفت و گو و مقاومت» را در نگاه امام موسى صدر چگونه ارزيابى
مىكنيد؟
پاسخ: «گفتگو» با همگان ـ اعم از خودى و غيرخودى! و حتى دشمن ـ يك اصل
اساسى و حيات بخش در پيشرفت همه حركتهاى اصلاحى، در طول همه قرون و
اعصار بوده است. در تاريخ اسلام، گفتگوهاى ائمه، با ديگران ـ حتى ملحدان و
منكران خدا و مذهب ـ نشان دهنده اصالت و اهميت و ويژگى اين اصل ـ گفتگو ـ
است.
مصلحان اجتماعى در دو قرن اخير ـ از سيد جمالالدين حسينى اسدآبادى ـ تا
شهيد حسنالبنا و تا امام موسى صدر و شهيد مرتضى مطهرى و شهيد محمد
حسين بهشتى و... همواره در پيشبرد اهداف انسانى خود، از «گفتگو» بهره مىبردند
و البته علاوه بر «دوست» گفتگو با «دشمن» نيز، براى شناخت ماهيت آن، يك
ضرورت است و چون بدون شناخت، نمىتوان از توطئههاى دشمن آگاه شد و
بدون گفتگو هم، اين شناخت بدست نمىآيد.
... در شرايط ويژه لبنان «گفتگو» بمثابه عامل اصلى پيدايش حركت مقاومت و
سازماندهى آن، هم تاكتيك بود هم استراتژى... و ديديم كه در نتيجه آن، شيعيان ـ و
سپس كل مسلمانان و مردم لبنان ـ به چه مرحلهاى از موفقيت در رهايى از آثار
استعمار سياسى و فرهنگى و ايجاد «مقاومت» رسيدند. بطور كلى، «مقاومت» بدون
«گفتگو» و ايجاد زمينه تفاهم، آغاز و فرجام نيكى نمىتواند داشته باشد و نمىتوان
آن دو را از هم جدا دانست.
پديد آورنده: استاد سيدهادي خسروشاهي
سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران
